Pisanie to moje zamiłowanie | blog o pisaniu i nie tylko

Ostatnio miałem przyjemność skorzystać z pomocy Pana Pawła Pomianka z serwisu Językowe Dylematy. Nie będę zdradzał o jaki problem konkretnie chodziło, ale muszę przyznać, że tempo, w jakim zostałem poratowany, było iście zawrotne. fot. pixabay.com A poza tym jakość odpowiedzi bardzo mnie zadowoliła. Widać, że osoby zajmujące się tym serwisem znają się na swoim fachu i chętnie, w miły sposób, pomagają innym. Nie jest to żadna reklama ani materiał sponsorowany, ale po prostu dzielę się z Wami tym, jak mi pomogli i jeśli tylko macie problemy językowe, to piszcie tam śmiało: https://www.jezykowedylematy.pl Oczywiście jeśli problem jest bardziej złożony, to zastrzegają, że nie od razu będzie możliwe udzielenie pomocy, ale na te pytania proste odpowiadają baaaaaaardzo szybko; jednym słowem: ekspresowo! Aby ten odcinek nie był jedynie wysyłaniem pochwał pod adresem tego jednego konkretnego serwisu, to gorąco zachęcam Was żebyście oczywiście podzielili się swoim doświadczeniem kontaktu z Język...

Czy zastanawialiście się kiedykolwiek na przykład nad tym czy brzmienie tekstu, powiedzmy wiersza, może być jednakowe w języku polskim i w jakimś innym, np. francuskim? To, że podobne mogą być jakieś pojedyncze słowa lub zdania to jest oczywiste, ale co powiecie na zbliżone brzmienie 9-wersetowych wierszy. Okazuje się, że to możliwe. fot. andreas160578, Pixabay   W sprawę zamieszczany jest nasz wybitny poeta Julian Tuwim, bo to on jest często uznawany za autora wiersza, który do złudzenia w swoim brzemieniu przypomina francuski utwór, oczywiście z pominięciem niuansów w wymowie, itd. Poza tym oba wiersze nie są specjalnie sensowne jeśli idzie o treść, ale przynajmniej w polskim utworze mimo wszystko pewien sens został zachowany. Podkreślmy jednak, że autorstwo Tuwima jest trochę naciągane, bo rzeczywistym autorem tego utworu jest niejaki J. K. Jaworski. Tuwim jak wiemy też często bawił się językiem, ale w tym przypadku był jedynie tym, który wyszperał dziwny wierszyk, który następn...

Mamy wakacje, kolejne wakacje, upragnione wakacje - wielu z nas zapewne stworzyłoby jeszcze dużo więcej tego typu określeń. Tak czy inaczej, wakacje przyszły i koniec kropka, a w zasadzie początek, bo dopiero się zaczęły ;) No dobra, ale do czego zmierzam? Chciałbym Was w tym odcinku zapytać w czym, Waszym zdaniem, tkwi tajemnica staropolskiej gawędy. Otóż właśnie wakacje, ale nie tylko, jakoś szczególnie kojarzą się z gawędą. Któż z nas nie pamięta, jak dziadek, babcia albo ktokolwiek wprawiał nas jako dzieci w zachwyt, snując barwne i zapadające w pamięć opowieści, nieraz zabawne, od czasu do czasu straszne, a zazwyczaj niosące z sobą jakiś morał. Czy myślicie, że umiejętność takiego "Sabałowego bajania" jest darem, który po prostu trzeba mieć, czy też można się czegoś takiego nauczyć? A może to otoczenie, np. odpowiedni nastrój (dla przykładu ognisko wieczorową porą), wystrój wnętrza, itp. decyduje o sukcesie gawędziarza?   Moim skromnym zdaniem jest to talent, który oczyw...

Jakiś czas temu trafiła w moje ręce absolutnie wyjątkowa książka, a raczej Księga - chodzi o Biblię Nawarską. Właśnie jej chciałbym dziś poświęcić trochę miejsca.   fot. @BibliaNawarska/Facebook Generalnie rzecz ujmując, Biblia jest dla mnie tą absolutnie najważniejszą książką w życiu. Pamiętam, że w dzieciństwie czasami nachodziło mnie następujące marzenie: przeczytać kiedyś wszystkie książki, jakie są na świecie. Dziś z oczywistych względów nie podchodzę już do tej sprawy aż tak bardzo optymistycznie, ale jedno wiem na pewno: warto przeczytać w życiu jak najwięcej wartościowych książek, zaś jedną trzeba bezwzględnie; ba, nawet gdyby żadnej innej się nie udało, to tę Księgę trzeba - mam na myśli rzecz jasna Biblię. A jeśli chodzi o czytanie Biblii to być może wiemy, że na rynku istnieje sporo przekładów: tych starszych i całkiem nowych. Każdy z nich ma jakiś swój szczególny rys. Wspomniana na początku tego wpisu Biblia Nawarska jest jednak naprawdę wyjątkowa. Jeśli chodzi o tekst ...

Dzisiaj chciałbym, moi Drodzy, poświęcić parę zdań osobie, która pewnie jest Wam znana, a przynajmniej większości. Chodzi o Remigiusza Mroza. To ten gość, który wyrzuca z siebie mnóstwo historii i pisze jak natchniony. Przesadzę jeśli powiem, że wydał już niezliczone ilości książek, ale nie da się ukryć, że jego lista jest pokaźna. Ostatnio na rynku ukazała się jego najnowsza książka... o pisaniu, pt. "O pisaniu. Na chłodno". Przyznam, że dopiero kilka miesięcy temu zainteresowałem się Remigiuszem i jego twórczością. Na zagłębiłem się jednak w nią na tyle, żeby mieć wyrobione jakieś własne, szczegółowe zdanie na jej temat. Wiem, że jednym z podstawowych zarzutów kierowanych przeciwko Mrozowi jest to, że fizycznie niemożliwe jest napisanie tak ogromnej liczby książek w tak krótkim czasie. Osobiście myślę, że jeśli jednak gościu ma talent, a niepodważalnie ma, jest to jak najbardziej możliwe. Remigiusz Mróz na Festiwalu Książki w Opolu (2016) źródło: wikimedia ...

W dzisiejszym wpisie chciałbym Wam wystukać kilka, tudzież kilkanaście zdań na temat popisów. O jakie popisy chodzi? Już tłumaczę :) Internetowy słownik języka polskiego PWN podaje, że popis to "zaprezentowanie swoich zdolności, umiejętności lub wiedzy w jakiejś dziedzinie; też: występ publiczny mający to na celu" ( źródło ). Mnie osobiście to słowo kojarzy się też jako synonim słowa "zapiski". To taka moja prywatna rozkmina językowa :) Zdradzę Wam coś: zakładając tego bloga brałem również pod uwagę hasło: "Popisy Artura" jako proponowaną jego nazwę, ale wydawała mi się napuszona i zbyt wygórowana. fot. OpenClipart-Vectors (Pixabay.com) Tak czy inaczej dzisiaj zaprezentuję Wam kilka książek, które są moim zdaniem takimi popisami, tekstami, które prezentują zdolności ich autorów, a zarazem są bardzo interesującymi zapiskami. Oto książki, które lubię szczególnie: Biblia - Dla mnie absolutny numer jeden. Każdy może mieć na jej temat różne zdan...